Crowdfunding - Best Practices

Het Sochi project is een initiatief van fotograaf Rob Hornstra en schrijver/filmer Arnold van Bruggen.  Zij brengen gedurende een aantal jaar het Sochi gebied in Rusland in kaart, waar in 2014 de Olympische Spelen worden gehouden.

Het was natuurlijk al snel duidelijk dat er veel geld nodig was om dit project uit te kunnen voeren. Het is bovendien een project dat voor kranten e.d. niet echt aantrekkelijk is, omdat het een complex project is dat bovendien een aantal jaar duurt. Daarbij willen Nederlandse kranten vaak een Nederlandse invalshoek en Rob Hornstra en Arnold van Bruggen zochten juist vrijheid om het verhaal te brengen zoals zij dat willen. De optelsom was snel gemaakt. Er werd een site gebouwd waar alles ondergebracht kon worden en crowdfunding leek een goede manier om aan geld te komen. De keuze om de crowdfunding zelf te doen was ook vrij snel gemaakt. Crowdfunding was in opkomst in Amerika en het leek gewoon mogelijk om op die manier je werk te financieren. Er waren indertijd nog geen platforms om bij aan te haken en bovendien zijn platforms vaak gericht op kortlopende projecten en daar past het Sochi project niet in. Zelf doen dus. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels gaat het Sochi project zijn 3e jaar in, zijn er twee boeken uitgebracht en een zeer laagdrempelige tentoonstelling (in de vorm van een krant) en zijn er meerdere reizen naar Sochi gemaakt.

Maar het is hard werken om het allemaal voor elkaar te krijgen. Veel tijd en aandacht gaat naar publiciteit (zowel offline als online) en naar het betrekken van je donateurs bij het project zodat ze echt het gevoel krijgen dat het project van hun is.  Rob en Arnold doen dat door nieuwsbrieven te versturen, facebook en twitter in tezetten, door het sturen van postkaarten etc.
Het blijkt overigens dat donateurs om verschillende redenen instappen: om Rob’s fotografie, omdat ze inhoudelijk in Rusland of Sochi geïnteresseerd zijn of omdat ze het idee van de crowdfunding interessant vinden. En de donateurs krijgen natuurlijk ook iets terug voor hun geld. Zo krijgen de zogenaamde gouden donateurs (die meer dan 1000 euro bijdragen) een aantal handgedrukte, genummerde foto’s en een aantal speciaal geschreven artikelen. Voor 10 euro krijg je toegang tot het afgeschermde deel van de site.

Er moet elk jaar zo’n 30.000 euro binnen komen. Veel geld en dat lukt dan ook niet altijd helemaal. Anders dan bij platforms als ‘Voor de Kunst’ gaat het project wel door als er minder geld binnenkomt. Ze passen dan de plannen zo veel mogelijk aan.
Rob en Arnold nemen overigens geen loon voor henzelf op in de begroting. Ze hebben onderling afgesproken dat ze de vruchten die ze van hun reizen naar Sochi plukken zelf kunnen houden. Dat betekent in de praktijk dat als Rob bijvoorbeeld foto’s verkoopt, of Arnold artikelen, ze van dit geld in hun levensonderhoud voorzien.

Klinkt allemaal fantastisch, maar Arnold wil graag een waarschuwing kwijt: “Denk niet dat crowdfunding het ei van Columbus is. Het is totaal niet zo dat je er alle projecten mee kunt redden. Onderschat niet hoeveel tijd het allemaal kost” Ook verwacht hij dat er op den duur alleen een paar grote crowdfunding platforms over zullen blijven, de rest zal weer verdwijnen.