Merksem komt pas na pauze goed los voor Raymond van het Groenewoud

Om te laten zien dat ik niet in een zomerslaap verkeer hieronder één van de nieuwe artikelen die ik de afgelopen weken heb geschreven voor mijn vernieuwde site. Meer recente artikelen lezen? Ga naar www.jp-tekstproducties.com, rubriek 'Werk Antwerpen'. De overige pagina's mag je natuurlijk ook met veel aandacht bekijken :-).

Merksem is één van de negen districten die de stad Antwerpen telt. De belangrijkste winkelstraat van Merksem, de Bredabaan, geeft toegang tot een charmant parkje dat in beheer is van het Cultuur Centrum (CC) Merksem. Op deze locatie gaf Raymond van het Groenewoud vrijdagavond 21 augustus 2009 een voor bezoekers gratis concert in het kader van ‘De zesdaagse van Merksem’.

Op het optreden waren een paar honderd man afgekomen. Oud/jong, autochtoon/allochtoon. Hoewel het niet een zeer hete avond was, vloeide de drank rijkelijk. Lange wachtrijen vormden zich nooit aan de bar, dankzij voldoende bemanning. De drie niet meer zo jonge Rode-Kruis vrijwilligers beleefden ondanks de vele liters bier die naar binnen werden gewerkt nochtans een rustige avond. De eerste bezoekers zaten reeds kwart voor acht op een door de organisatie voorziene klapstoel voor het podium. Zij en de anderen moesten nog een goed uur wachten voordat het concert daadwerkelijk begon.

Zo jong als op deze prent is Van het Groenewoud niet meer. Over een half jaar bereikt hij de zestigjarige leeftijd. Dat ook popmuzikanten niet de eeuwige jeugd kunnen blijven uitstralen, bewees het feit dat hij tijdens het concert een bril droeg. Aan zijn gitaar- en pianospel deed dat overigens niets af. Een mooie zangstem heeft hij nooit gehad. Dat hoeft ook niet. Echter, als het zingen overgaat in schreeuwen, waartoe hij zich enkele keren bezondigde, haalt dat wel de kracht van zijn optreden onderuit. Een optreden dat overigens wat moeizaam op gang kwam.

Lome reacties eerste gedeelte

De bezoekers werden tijdens het gedeelte voor de pauze op het wat minder bekende en zwaardere kost repertoire getrakteerd. Of het hieraan lag of aan het feit dat men sowieso nog niet helemaal met de gedachten erbij was: de reacties op het voorgeschotelde waren in ieder geval wat loom, op die van de ene ‘die hard fan’ na. Alleen tijdens het vierde nummer - ‘Maria ik hou van jou (voor jou sta ik uren in de kou)’, zong men voluit mee.

Het repertoire van Van het Groenewoud heeft een herkenbare rode draad. Veel songs handelen over vrouwen/seks en het geloof. Dat zijn onderwerpen waar je behoorlijk over kunt tobben. Van het Groenewoud leek al zijn persoonlijke getob ermee in het gedeelte voor de pauze te hebben gestoken.

Boel los na pauze

Voor de pauze bespeelde Van het Groenewoud alleen de gitaar. Na de pauze kroop hij ook achter de piano. Het eerste nummer van het tweede gedeelte was ‘Brussels by night’. Een song over zijn geboortestad, alhoewel Nederlanders hem ook gedeeltelijk kunnen claimen. Zijn ouders waren immers rasechte Amsterdammers van origine. Het tweede nummer droeg de titel ‘Jezus was heel sexy’. Weer religie, maar dan met een knipoog. Het verhaalt over zijn ontmoeting met een jong meisje in een café dat ineens zegt dat Jezus heel sexy was. Een andere kijk op Gods zoon aldus.

Daarna volgde ‘Cha cha cha’. De boel kwam nu echt goed los. Zelfs enkele hoogbejaarde dames, gezeten aan een tafeltje, stonden op en maakten bescheiden dansbewegingen. Vervolgens wisselde Van het Groenewoud piano en gitaar steeds af. Er volgden nog enkele minder bekende nummers, ingepakt tussen twee hits: ‘Meisjes’ en ‘Liefde voor muziek’, wat tevens het slotnummer van de avond vormde. Ervoor had hij een nieuw nummer solo gespeeld, ‘Goedemorgen, oude rotkop’. Een bespiegeling op zijn eigen leeftijd. ‘Je veux de l’amour’ was de grote afwezige hit tijdens deze avond.

Hoewel hij niet meer een van de jongste Vlaamse artiesten is, weet Van het Groenewoud toch nog altijd veel volk te trekken en te vermaken. Daarbij bijgestaan door drie geroutineerde muzikanten: Cesar Janssens op drums, Mich Verbelen op bas en Bruno De Groote op gitaar. De heren toeren nog tot zeker eind 2009 door België en Nederland.

Copyright tekst: Johan Peters, 22 augustus 2009 …