Sweet sweet France...

Opmerking

Reactie van hans beentjes op 2 Augustus 2009 op 0.47

Bonjour Bas,
Je bent hier net van de tamtamlodge vertrokken en de pleuris (spreek uit op zijn Frans) is uitgebroken.
Loeiende wind en overal onweersbuien die de ttlodge net niet bereiken.
Gelukkig is het een storinkje van 1 dag.
Zeker heeft de globalisering hier toegeslagen maar Frankrijk blijft toch ook wel erg Sarkoziaans op veel gebieden. Wat te zeggen van de afdeling hartbewaking in Franse ziekenhuizen. Het idee dat rode wijn goed voor hart-en bloedvaten is, heeft zijn effect op het verplicht opdrinken van 2 glazen rode wijn bij het middageten, en vooral Franse rode wijn, anders zou het ziekenhuis belegerd worden door Franse wijnboeren, en dat is zeker geen grap. Wie weigert verdient een ernstig gesprek met een cardioloog, en aan zijn zijde een norse verpleegster met dikke snorharen, in haar hand een infuus met rode wijn. Zeker.. iets overtrokken maar de globalisering in Frankrijk bewaart ook zijn Franse kanten. Wat te zeggen over het verhaal van mijn secretaresse die in het verleden getrouwd is geweest met een grote Franse koeieneboer. Ze vertelt nog smaakvol over de wilde actie van vleesboeren tegen Mc Donalds en de Lidl. De actie was gericht dat ze vlees verkochten, of verwerkten in hun producten die buiten Frankrijk afkomstig was. Het dak van de Mc Donalds werd even fijntjes met een strobalenheftruck opgelicht en met tractoren werd de pui van de lidle ingeramd. De Gendarmerie stond erbij en smulde erbij. Dus, globalisering op Frans niveau zou ik zeggen.
Groeten voor Joep, het is hier ouderwets rennen en vliegen en vooral 1 x per week het mekkerfestival (geitenbbq mag ik niet zeggen van sommige ouders. Ook goed, het blijven Franse Bio Berg geiten van de tamtamlodge.
Boer Hans

Reactie van Erik Vos op 29 Juli 2009 op 16.30

Frankrijk is een land waar je werkelijk voor een prikkie heel erg goed kunt eten. Eten staat boven aan in de top tien gespreksonderwerpen op de voet gevolgd door de werkeloosheid en de crisis.
Ik heb onlangs een drie gangen diner naar binnen gewerkt in de Perigeux voor slecht 12 euro inclusief wijn. Mijn vrouw (Francaise) en uiterst kritisch als het om eten gaat (zoals het gros van de Fransen) en deed haar stoel gevaarlijk achteroverhellen bij het complimenteren van het bedienend personeel. Dat de Fransen ook aan de Macdo zijn gegaan is niet zonder slag of stoot gegaan. In het begin moesten ze er niets van hebben. Restaurants worden nu ondersteund door een wat meer vriendelijke belasting regeling zodat de prijzen in deze tijd scherp blijven en er zo toch meer mensen van het restaurant gebruik kunnen maken. De Fransen eten warm in de middag en vaak in het restaurant. Restaurantbonnen zijn een onderdeel van de werkvergoeding. Het Franse karakter is niet verdewenen. Want wat zijn ze anders. En dat Engels? Het is nog steeds een ramp. Bel een willekeurige Fransman op en spreek 'm aan in het Engels......tuut....tuut.

Reactie van Bas Vlugt op 28 Juli 2009 op 16.56

Ah Joep, boer Hans! Met boer Hans en zijn TamTam Lodge gaat het meer dan uitstekend. Het is hier tamelijk - of eigenlijk moet ik natuurlijk zeggen tamtammelijk - fantastisch. Zeer goed weer, fijne mensen en de natuur is even verbluffend als altijd. Voor het eerst op het terrein everzwijnen gezien en ook veel slangen dit jaar. Speciaal voor jou en de bezoekers van het Nederlands MediaNetwerk een foto van Hans en zijn campingboerderij in de Pyreneeën.

En alleen voor mensen die van onvergetelijke vakanties houden midden in de ruige Franse natuur een paar weblinks:

www.tamtamlodge.nl
vriendenvantamtamlodge.ning.com
De Nieuwe Mens in de Pyreneeën

Reactie van Joep Zijp op 28 Juli 2009 op 16.23

En zo is het maar net, Bas! Recentelijk nog geprobeerd om een geel koplampje te scoren?? Nou daar hoef ik je niks over te vertellen. Of een doos 12" hagelpatronen? Vroeger kon elke 11 jarige snotneus die zonder blik of bloos bij de eerste de beste chasse et peche scoren. Voor luttele francs, met plakje worst toe! En in de doorsnee dorps quinquaillerie (ongetwijfeld het mooiste Franse woord) was naast machtig mooie zinken teilen, bij ons verboden handige stekkers en voorgebleekte franse verf een indrukwekkend arsenaal aan ongedierteverdelgings mechanieken en chemicaliën te koop, van een aard die nu menig schurkenstaat doet watertanden. In de mega supermarkten moeten de Fransen het nu doen (hun veelvuldig ongedierte bestrijden) met diezelfde slappe watjes-producten die je ook bij ons kunt krijgen. Mieren, muizen, motten, muggen, ze lachen er om! Vroeger volstond het reeds als ik een ongeopend pak Franse Souricide Foudroyant Extrème in mijn gootsteenkastje zette, om een jaar lang muisvrij te zijn. Kom daar nog maar eens om. En meer van die dingen.
Hoe was het overigens met mijn favoriete boer Hans? Een van de laatste, zeldzame authentieke Franse, vanuit stilstand tournant a droite berg-campingboeren? HOU VOL! groet, Joep.